Conjugaison du verbe Avouer
Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
avouer
Indicatif
Présent
1s avoue
2s avoues
3s avoue
1p avouons
2p avouez
3p avouent
Imparfait
1s avouais
2s avouais
3s avouait
1p avouions
2p avouiez
3p avouaient
Futur
1s avouerai
2s avoueras
3s avouera
1p avouerons
2p avouerez
3p avoueront
Passé Simple
1s avouai
2s avouas
3s avoua
1p avouâmes
2p avouâtes
3p avouèrent
Conditionnel
Présent
1s avouerais
2s avouerais
3s avouerait
1p avouerions
2p avoueriez
3p avoueraient
Subjonctif
Présent
1s avoue
2s avoues
3s avoue
1p avouions
2p avouiez
3p avouent
Imparfait
1s avouasse
2s avouasses
3s avouât
1p avouassions
2p avouassiez
3p avouassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s avoue
1p avouons
2p avouez
Participe
Participe Présent
avouant
Participe Passé
ms avoué
mp avoués
fs avouée
fp avouées
AVOUER
droit, administrationNiveau 2 (Débutant)
▪ Sens : se dire l'auteur de
- « On a~ un crime. »
- « On a~ un livre. »
littératureNiveau 5 (Avancé)
▪ Sens : reconnaître
- « On a~ qu'on est ignorant, être ignorant. »
- « On s'a~ ignorant. »
littératureNiveau 5 (Avancé)
▪ Sens : faire l'aveu de
- « On a~ à P son ignorance, qu'on ne sait pas. »
littératureNiveau 5 (Avancé)
▪ Sens : déclarer, roucouler
- « On a~ son amour à P. »
- « Une telle faute ne s'a~ pas à P. »