Conjugaison du verbe Bifurquer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

bifurquer

Indicatif

Présent

1s bifurque
2s bifurques
3s bifurque
1p bifurquons
2p bifurquez
3p bifurquent

Imparfait

1s bifurquais
2s bifurquais
3s bifurquait
1p bifurquions
2p bifurquiez
3p bifurquaient

Futur

1s bifurquerai
2s bifurqueras
3s bifurquera
1p bifurquerons
2p bifurquerez
3p bifurqueront

Passé Simple

1s bifurquai
2s bifurquas
3s bifurqua
1p bifurquâmes
2p bifurquâtes
3p bifurquèrent

Conditionnel

Présent

1s bifurquerais
2s bifurquerais
3s bifurquerait
1p bifurquerions
2p bifurqueriez
3p bifurqueraient

Subjonctif

Présent

1s bifurque
2s bifurques
3s bifurque
1p bifurquions
2p bifurquiez
3p bifurquent

Imparfait

1s bifurquasse
2s bifurquasses
3s bifurquât
1p bifurquassions
2p bifurquassiez
3p bifurquassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s bifurque
1p bifurquons
2p bifurquez

Participe

Participe Présent

bifurquant

Participe Passé

ms bifurqué
mp bifurqués
fs bifurquée
fp bifurquées
BIFURQUER
rail, chemin de ferNiveau 2 (Débutant)

▪ Sens : se diviser, fourcher

  • « La voie ferrée b~ à Châlons. »
sociologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : s'orienter vers

  • « On b~ vers la politique. »
véhicule motoriséNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : dévier sur, vers

  • « On b~ à gauche, sur la gauche. »
littératureNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : s'orienter vers

  • « L'entretien b~ sur P. »