Conjugaison du verbe Coacqu%C3%A9rir

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

coacquérir

Indicatif

Présent

1s coacquiers
2s coacquiers
3s coacquiert
1p coacquérons
2p coacquérez
3p coacquièrent

Imparfait

1s coacquérais
2s coacquérais
3s coacquérait
1p coacquérions
2p coacquériez
3p coacquéraient

Futur

1s coacquerrai
2s coacquerras
3s coacquerra
1p coacquerrons
2p coacquerrez
3p coacquerront

Passé Simple

1s coacquis
2s coacquis
3s coacquit
1p coacquîmes
2p coacquîtes
3p coacquirent

Conditionnel

Présent

1s coacquerrais
2s coacquerrais
3s coacquerrait
1p coacquerrions
2p coacquerriez
3p coacquerraient

Subjonctif

Présent

1s coacquière
2s coacquières
3s coacquière
1p coacquérions
2p coacquériez
3p coacquièrent

Imparfait

1s coacquisse
2s coacquisses
3s coacquît
1p coacquissions
2p coacquissiez
3p coacquissent

Imperatif

Imperatif Présent

2s coacquiers
1p coacquérons
2p coacquérez

Participe

Participe Présent

coacquérant

Participe Passé

ms coacquis
mp coacquis
fs coacquise
fp coacquises
COACQUéRIR
commerceNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : acquérir avec quelqu'un

  • « On c~ cet immeuble avec P. »