Conjugaison du verbe Conjouir

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

conjouir

Indicatif

Présent

1s conjouis
2s conjouis
3s conjouit
1p conjouissons
2p conjouissez
3p conjouissent

Imparfait

1s conjouissais
2s conjouissais
3s conjouissait
1p conjouissions
2p conjouissiez
3p conjouissaient

Futur

1s conjouirai
2s conjouiras
3s conjouira
1p conjouirons
2p conjouirez
3p conjouiront

Passé Simple

1s conjouis
2s conjouis
3s conjouit
1p conjouîmes
2p conjouîtes
3p conjouirent

Conditionnel

Présent

1s conjouirais
2s conjouirais
3s conjouirait
1p conjouirions
2p conjouiriez
3p conjouiraient

Subjonctif

Présent

1s conjouisse
2s conjouisses
3s conjouisse
1p conjouissions
2p conjouissiez
3p conjouissent

Imparfait

1s conjouisse
2s conjouisses
3s conjouît
1p conjouissions
2p conjouissiez
3p conjouissent

Imperatif

Imperatif Présent

2s conjouis
1p conjouissons
2p conjouissez

Participe

Participe Présent

conjouissant

Participe Passé

ms conjoui
mp conjouis
fs conjouie
fp conjouies
CONJOUIR
psychologieNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : se réjouir de

  • « On c~, se c~ avec P de voir Henri, de ce qui arrive. »