Conjugaison du verbe Convoiter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

convoiter

Indicatif

Présent

1s convoite
2s convoites
3s convoite
1p convoitons
2p convoitez
3p convoitent

Imparfait

1s convoitais
2s convoitais
3s convoitait
1p convoitions
2p convoitiez
3p convoitaient

Futur

1s convoiterai
2s convoiteras
3s convoitera
1p convoiterons
2p convoiterez
3p convoiteront

Passé Simple

1s convoitai
2s convoitas
3s convoita
1p convoitâmes
2p convoitâtes
3p convoitèrent

Conditionnel

Présent

1s convoiterais
2s convoiterais
3s convoiterait
1p convoiterions
2p convoiteriez
3p convoiteraient

Subjonctif

Présent

1s convoite
2s convoites
3s convoite
1p convoitions
2p convoitiez
3p convoitent

Imparfait

1s convoitasse
2s convoitasses
3s convoitât
1p convoitassions
2p convoitassiez
3p convoitassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s convoite
1p convoitons
2p convoitez

Participe

Participe Présent

convoitant

Participe Passé

ms convoité
mp convoités
fs convoitée
fp convoitées
CONVOITER
psychologieNiveau 2 (Débutant)

▪ Sens : désirer, guigner sur

  • « On c~ un héritage. »
psychologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : désirer

  • « On c~ une femme. »