Conjugaison du verbe D%C3%A9fouir

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

défouir

Indicatif

Présent

1s défouis
2s défouis
3s défouit
1p défouissons
2p défouissez
3p défouissent

Imparfait

1s défouissais
2s défouissais
3s défouissait
1p défouissions
2p défouissiez
3p défouissaient

Futur

1s défouirai
2s défouiras
3s défouira
1p défouirons
2p défouirez
3p défouiront

Passé Simple

1s défouis
2s défouis
3s défouit
1p défouîmes
2p défouîtes
3p défouirent

Conditionnel

Présent

1s défouirais
2s défouirais
3s défouirait
1p défouirions
2p défouiriez
3p défouiraient

Subjonctif

Présent

1s défouisse
2s défouisses
3s défouisse
1p défouissions
2p défouissiez
3p défouissent

Imparfait

1s défouisse
2s défouisses
3s défouît
1p défouissions
2p défouissiez
3p défouissent

Imperatif

Imperatif Présent

2s défouis
1p défouissons
2p défouissez

Participe

Participe Présent

défouissant

Participe Passé

ms défoui
mp défouis
fs défouie
fp défouies
DéFOUIR
locatif, lieuNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : déterrer

  • « On d~ les cadavres, un coffret du jardin. »