Conjugaison du verbe Disconvenir

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

disconvenir

Indicatif

Présent

1s disconviens
2s disconviens
3s disconvient
1p disconvenons
2p disconvenez
3p disconviennent

Imparfait

1s disconvenais
2s disconvenais
3s disconvenait
1p disconvenions
2p disconveniez
3p disconvenaient

Futur

1s disconviendrai
2s disconviendras
3s disconviendra
1p disconviendrons
2p disconviendrez
3p disconviendront

Passé Simple

1s disconvins
2s disconvins
3s disconvint
1p disconvînmes
2p disconvîntes
3p disconvinrent

Conditionnel

Présent

1s disconviendrais
2s disconviendrais
3s disconviendrait
1p disconviendrions
2p disconviendriez
3p disconviendraient

Subjonctif

Présent

1s disconvienne
2s disconviennes
3s disconvienne
1p disconvenions
2p disconveniez
3p disconviennent

Imparfait

1s disconvinsse
2s disconvinsses
3s disconvînt
1p disconvinssions
2p disconvinssiez
3p disconvinssent

Imperatif

Imperatif Présent

2s disconviens
1p disconvenons
2p disconvenez

Participe

Participe Présent

disconvenant

Participe Passé

ms disconvenu
mp disconvenus
fs disconvenue
fp disconvenues
DISCONVENIR
psychologieNiveau 3 (Intermédiaire)

▪ Sens : ne pas contester

  • « On ne d~ pas que tout ait changé. »