Conjugaison du verbe Disjoncter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

disjoncter

Indicatif

Présent

1s disjoncte
2s disjonctes
3s disjoncte
1p disjonctons
2p disjonctez
3p disjonctent

Imparfait

1s disjonctais
2s disjonctais
3s disjonctait
1p disjonctions
2p disjonctiez
3p disjonctaient

Futur

1s disjoncterai
2s disjoncteras
3s disjonctera
1p disjoncterons
2p disjoncterez
3p disjoncteront

Passé Simple

1s disjonctai
2s disjonctas
3s disjoncta
1p disjonctâmes
2p disjonctâtes
3p disjonctèrent

Conditionnel

Présent

1s disjoncterais
2s disjoncterais
3s disjoncterait
1p disjoncterions
2p disjoncteriez
3p disjoncteraient

Subjonctif

Présent

1s disjoncte
2s disjonctes
3s disjoncte
1p disjonctions
2p disjonctiez
3p disjonctent

Imparfait

1s disjonctasse
2s disjonctasses
3s disjonctât
1p disjonctassions
2p disjonctassiez
3p disjonctassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s disjoncte
1p disjonctons
2p disjonctez

Participe

Participe Présent

disjonctant

Participe Passé

ms disjoncté
mp disjonctés
fs disjonctée
fp disjonctées
DISJONCTER
électricitéNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : déconnecter

  • « On d~ le courant par un court-circuit. »
  • « Le disjoncteur d~. »
psychologieNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : être fou, déconner

  • « On d~ quand on a bu. »