Conjugaison du verbe Diss%C3%A9quer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

disséquer

Indicatif

Présent

1s dissèque
2s dissèques
3s dissèque
1p disséquons
2p disséquez
3p dissèquent

Imparfait

1s disséquais
2s disséquais
3s disséquait
1p disséquions
2p disséquiez
3p disséquaient

Futur

1s dissèquerai
2s dissèqueras
3s dissèquera
1p dissèquerons
2p dissèquerez
3p dissèqueront

Passé Simple

1s disséquai
2s disséquas
3s disséqua
1p disséquâmes
2p disséquâtes
3p disséquèrent

Conditionnel

Présent

1s dissèquerais
2s dissèquerais
3s dissèquerait
1p dissèquerions
2p dissèqueriez
3p dissèqueraient

Subjonctif

Présent

1s dissèque
2s dissèques
3s dissèque
1p disséquions
2p disséquiez
3p dissèquent

Imparfait

1s disséquasse
2s disséquasses
3s disséquât
1p disséquassions
2p disséquassiez
3p disséquassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s dissèque
1p disséquons
2p disséquez

Participe

Participe Présent

disséquant

Participe Passé

ms disséqué
mp disséqués
fs disséquée
fp disséquées
DISSéQUER
médecineNiveau 2 (Débutant)

▪ Sens : autopsier

  • « Le médecin d~ le cadavre. »
littératureNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : éplucher

  • « On d~ un texte, un comportement. »