Conjugaison du verbe Esjouir

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

esjouir

Indicatif

Présent

j'esjouis
tu esjouis
il / elle esjouit
nous esjouissons
vous esjouissez
ils / elles esjouissent

Imparfait

j'esjouissais
tu esjouissais
il / elle esjouissait
nous esjouissions
vous esjouissiez
ils / elles esjouissaient

Futur

j'esjouirai
tu esjouiras
il / elle esjouira
nous esjouirons
vous esjouirez
ils / elles esjouiront

Passé Simple

j'esjouis
tu esjouis
il / elle esjouit
nous esjouîmes
vous esjouîtes
ils / elles esjouirent

Conditionnel

Présent

j'esjouirais
tu esjouirais
il / elle esjouirait
nous esjouirions
vous esjouiriez
ils / elles esjouiraient

Subjonctif

Présent

j'esjouisse
tu esjouisses
il / elle esjouisse
nous esjouissions
vous esjouissiez
ils / elles esjouissent

Imparfait

j'esjouisse
tu esjouisses
il / elle esjouît
nous esjouissions
vous esjouissiez
ils / elles esjouissent

Imperatif

Imperatif Présent

tu esjouis
nous esjouissons
vous esjouissez

Participe

Participe Présent

esjouissant

Participe Passé

ms esjoui
mp esjouis
fs esjouie
fp esjouies
ESJOUIR
psychologieNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : se réjouir, s'esbaudir

  • « On s'e~ de voir P. »
  • « On e~ P par ses propos. »
  • « Cette idée e~ P. »