Conjugaison du verbe Gronder

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

gronder

Indicatif

Présent

1s gronde
2s grondes
3s gronde
1p grondons
2p grondez
3p grondent

Imparfait

1s grondais
2s grondais
3s grondait
1p grondions
2p grondiez
3p grondaient

Futur

1s gronderai
2s gronderas
3s grondera
1p gronderons
2p gronderez
3p gronderont

Passé Simple

1s grondai
2s grondas
3s gronda
1p grondâmes
2p grondâtes
3p grondèrent

Conditionnel

Présent

1s gronderais
2s gronderais
3s gronderait
1p gronderions
2p gronderiez
3p gronderaient

Subjonctif

Présent

1s gronde
2s grondes
3s gronde
1p grondions
2p grondiez
3p grondent

Imparfait

1s grondasse
2s grondasses
3s grondât
1p grondassions
2p grondassiez
3p grondassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s gronde
1p grondons
2p grondez

Participe

Participe Présent

grondant

Participe Passé

ms grondé
mp grondés
fs grondée
fp grondées
GRONDER
zoologieNiveau 2 (Débutant)

▪ Sens : émettre grondement

  • « Le chien g~ quand il menace. »
objetNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : produire bruit sourd

  • « Le canon g~ dans le lointain. »
météorologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : retentir fort

  • « L'orage, le tonnerre, le ciel g~. »
  • « Il g~ dans la montagne. »
littératureNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : grogner, murmurer contre

  • « On g~ contre le ministre, la presse. »
sociologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : menacer

  • « La colère g~ dans les usines. »
littératureNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : morigéner, tancer

  • « La mère g~ son fils pour cette bêtise. »