Conjugaison du verbe Ordonnancer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

ordonnancer

Indicatif

Présent

1s ordonnance
2s ordonnances
3s ordonnance
1p ordonnançons
2p ordonnancez
3p ordonnancent

Imparfait

1s ordonnançais
2s ordonnançais
3s ordonnançait
1p ordonnancions
2p ordonnanciez
3p ordonnançaient

Futur

1s ordonnancerai
2s ordonnanceras
3s ordonnancera
1p ordonnancerons
2p ordonnancerez
3p ordonnanceront

Passé Simple

1s ordonnançai
2s ordonnanças
3s ordonnança
1p ordonnançâmes
2p ordonnançâtes
3p ordonnancèrent

Conditionnel

Présent

1s ordonnancerais
2s ordonnancerais
3s ordonnancerait
1p ordonnancerions
2p ordonnanceriez
3p ordonnanceraient

Subjonctif

Présent

1s ordonnance
2s ordonnances
3s ordonnance
1p ordonnancions
2p ordonnanciez
3p ordonnancent

Imparfait

1s ordonnançasse
2s ordonnançasses
3s ordonnançât
1p ordonnançassions
2p ordonnançassiez
3p ordonnançassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s ordonnance
1p ordonnançons
2p ordonnancez

Participe

Participe Présent

ordonnançant

Participe Passé

ms ordonnancé
mp ordonnancés
fs ordonnancée
fp ordonnancées
ORDONNANCER
sociologieNiveau 3 (Intermédiaire)

▪ Sens : agencer

  • « On o~ les parties du spectacle. »
  • « La fête s'o~, est bien o~. »
monnaie, argentNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : régler les dépenses

  • « Le trésorier o~ les dépenses courantes. »