Conjugaison du verbe Paniquer
Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
paniquer
Indicatif
Présent
1s panique
2s paniques
3s panique
1p paniquons
2p paniquez
3p paniquent
Imparfait
1s paniquais
2s paniquais
3s paniquait
1p paniquions
2p paniquiez
3p paniquaient
Futur
1s paniquerai
2s paniqueras
3s paniquera
1p paniquerons
2p paniquerez
3p paniqueront
Passé Simple
1s paniquai
2s paniquas
3s paniqua
1p paniquâmes
2p paniquâtes
3p paniquèrent
Conditionnel
Présent
1s paniquerais
2s paniquerais
3s paniquerait
1p paniquerions
2p paniqueriez
3p paniqueraient
Subjonctif
Présent
1s panique
2s paniques
3s panique
1p paniquions
2p paniquiez
3p paniquent
Imparfait
1s paniquasse
2s paniquasses
3s paniquât
1p paniquassions
2p paniquassiez
3p paniquassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s panique
1p paniquons
2p paniquez
Participe
Participe Présent
paniquant
Participe Passé
ms paniqué
mp paniqués
fs paniquée
fp paniquées
PANIQUER
psychologieNiveau 3 (Intermédiaire)
▪ Sens : s'affoler
- « On se p~, on p~, on est p~ à cette pensée. »
- « L'examen p~ P. »