Conjugaison du verbe Singulariser
Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
singulariser
Indicatif
Présent
1s singularise
2s singularises
3s singularise
1p singularisons
2p singularisez
3p singularisent
Imparfait
1s singularisais
2s singularisais
3s singularisait
1p singularisions
2p singularisiez
3p singularisaient
Futur
1s singulariserai
2s singulariseras
3s singularisera
1p singulariserons
2p singulariserez
3p singulariseront
Passé Simple
1s singularisai
2s singularisas
3s singularisa
1p singularisâmes
2p singularisâtes
3p singularisèrent
Conditionnel
Présent
1s singulariserais
2s singulariserais
3s singulariserait
1p singulariserions
2p singulariseriez
3p singulariseraient
Subjonctif
Présent
1s singularise
2s singularises
3s singularise
1p singularisions
2p singularisiez
3p singularisent
Imparfait
1s singularisasse
2s singularisasses
3s singularisât
1p singularisassions
2p singularisassiez
3p singularisassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s singularise
1p singularisons
2p singularisez
Participe
Participe Présent
singularisant
Participe Passé
ms singularisé
mp singularisés
fs singularisée
fp singularisées
SINGULARISER
sociologieNiveau 2 (Débutant)
▪ Sens : se distinguer
- « Cette conduite s~ P dans ce milieu. »
- « On se s~ par ces propos. »